Dagur 13

Ég er búin að vera eitthvað voða skrýtin í skapinu síðustu daga. Tók 5 fullkomna daga í röð en síðustu 3 daga fór þetta allt að gliðna í sundur hjá mér. Náði reyndar alveg að halda mig frá sykrinum, en prógrammið var samt einhversstaðar úti í móa. Ég fór líka að taka eftir skapsveiflum, pirringi og þreytu, og fannst allt í einu allt átakið vera fyrir bí.

Svo kom rósa frænka með látum í nótt. Ég held að ég hafi sjaldan verið jafn fegin! Í einu vetfangi skýrðist þetta allt saman. Skapsveiflurnar, þreytan, sterkari matarfíkn – allt var þetta bara FYRIRTÍÐASPENNA! Húrra!

Þið kunnið að undrast að ég sé svona glöð yfir þessu, en vá hvað það er mikill léttir að vita að það er ekki bara eitthvað að mér. Nú ætla ég ekki að leyfa einhverjum heimskum hormónum að skemma fyrir mér staðfestuna aftur!

Eðli málsins samkvæmt er ég samt ekkert æðislega spennt fyrir vigtun í kvöld… en hver vika er ný byrjun og nú ætla ég að láta hugann ráða – ekki hormónin.

Sorrý hvað ég er búin að vera ódugleg að blogga, kíki á einn rúnt núna

Smá um hugarfar

Ég er að leita að þessari fínu línu milli þess að vera of strangur og of linur við sjálfan sig. Það er nefnilega að verða sífellt skýrara að það er mitt verk og einskis annars að setja mér mörk. En hvaða mörk eiga það þá að vera?

Eftir að hafa rekið mig á ansi oft hef ég komist að þeirri niðurstöðu að mér hentar best að vera mjög ströng þegar vel gengur, en þegar illa gengur þá reyni ég að slá því upp í kæruleysi, finna eitthvað annað til að hrósa mér fyrir og kaupa mér eitthvað virkilega girnilegt og DDV vænt, í von um að það dugi til að koma mér strax aftur á rétta braut. Þannig fæ ég til dæmis gullstjörnu á dagatalið þá og því aðeins að dagurinn hafi verið 100%. Ef ég borða einum kross umfram af extra eða misreikna mjólkurskammtinn, þá gef ég mér ekki gullstjörnu. Sumum kynni að finnast þetta of strangt, en þar sem ég þekki sjálfa mig, veit ég líka að ef ég leyfi mér smásveigju frá prógramminu, mun sveigjan verða stærri á hverjum degi, þangað til ég get varla lengur kallað það Danska kúrinn. Hliðarspor hér og þar breytist fljótlega í dans…

Hinsvegar er ekki þar með sagt að ef mér skeiki aðeins þá líti ég á daginn sem algerlega misheppnaðan. Það er eiginlega algert skilyrði að skilja sektarkenndina og vanlíðanina eftir fyrir utan svona átak. Þær tilfinningar tilheyrðu gamla mataræðinu. Við erum að reyna okkar besta, og eigum hrós skilið fyrir það, ekki síst frá okkur sjálfum.

Í öðrum fréttum fór ég í vigtun í gær og nei sko. 3,1 kíló fengu að fjúka þessa vikuna, þrátt fyrir smá misstig í prógramminu. Ætli þetta sé ekki allur þessi salti og feiti jólamatur sem er að renna af manni. Ég geri mér engan vegin vonir um að ná svipuðum léttingi í næstu viku, en það er gaman að vita að maður sé nokkrum skrefum nær takmarkinu. 16,4 kíló tú gó!

Appelsínugúllas

Skellti inn uppskriftinni frá því í gær. Ég og wordpress erum working it out eins og þeir segja. Von bráðar verðum við perluvinir. 

100% dagur í dag, sá fyrsti síðan á miðvikudaginn og ég ætla að verðlauna mig með stórri feitri gullstjörnu á spjaldið góða. Á reyndar eftir eitt vatnsglas og ávöxt og smá mjólkurskammt, svo ég ætla bara að vinda mér í það núna. Hlakka smá til að fara í vigtun á morgun, það verður gott að núllstilla sig eftir þessa skrýtnu viku. Meira þegar það verða komnar vigtunarfréttir….

Er annars einhver ykkar á þriðjudagsfundunum?

Dagur 5 – öppdeit

Fékk alveg æðislegan mat hjá mömmu, uppfærði aðeins uppskriftina eftir að ég kom heim og ætlaði að deila henni með ykkur en nei! Hvernig í ósköpunum birtir maður undirsíður á þessari síðu? Þetta WordPress virðist ætla að reynast mér fjötur um fót…

Dagur 5

Takk æðislega fyrir commentin. Sérstaklega góð hugmynd frá Heidi þetta með eftirréttinn sem bíður heima… Þarf greinilega að fara að kíkja á jarðarberjatertuna frægu Partýið gekk rosalega vel, hélt mig alveg á mottunni, borðaði reyndar heilar þrjár hnetur (haha) en ég var líka ekki búin að nota neitt extra 3… Dagurinn í gær var hinsvegar skrýtinn, öll vikan er reyndar búin að vera skrýtin, kærastinn minn átti afmæli og skólinn að byrja og svona. Var að fatta að ég er dálítið búin að vera að rugla með mjólkurskammtinn, gleyma matardagbókinni, og í gær gleymdi ég næstum alveg að borða. Get hinsvegar hrósað mér fyrir það að ég er búin að vera sykurlaus í næstum viku, sem er meira en að segja það í mínu tilfelli… En það þýðir ekki að halda áfram svona svo frá og með morgundeginum mun ég miskunnarlaust birta matardagbókina mína hér á blogginu. Veit ekki hvort nokkur nennir að lesa hana, en það er ákveðið aðhald í því að vita að það sé hugsanlega einhver sem fylgist með manni. Þetta er svona svipað og þetta með “ósýnilegu kaloríurnar” sem ég talaði um í síðustu færslu…Mamma er líka byrjuð aftur á DDV, hún er búin að vera í kjörþyngd í heil 3 ár, en þarf aðeins að grípa í taumana, svona eftir jólin. Mér finnst voða notaleg tilhugsun að hún ætli að vera með mér í þessu, það munar svo miklu um að hafa einhvern til að nördast með sér yfir uppskriftum og gera DDV-nammi til að nasla fyrir framan sjónvarpið. Sennilega sama ástæða og maður er með átaksbloggið, ef ég hefði ekki þessa síðu til að láta móðann mása myndu eyrun á kærastanum mínum örugglega vera dottin af fyrir löngu Vona að það gangi vel hjá öllum. Linka á ykkur þegar ég fatta hvernig er hægt að gera það…  

Dagur 3

Ég er eitthvað úti á þekju í dag. Er varla búin að drekka neitt vatn, og borðaði ekki hádegismatinn fyrr en klukkan hálfþrjú, þótt ég hefði komið heim klukkan eitt. Svona á björtu hliðina er ég ekki búin að borða neitt sem er bannað, en með þessu áframhaldi lítur út fyrir að ég þurfi að háma í mig ávexti og mjólkurskammt í kvöld, og þamba vatn, því ég er ennþá södd eftir hádegismatinn og það fer að styttast í kvöldmatinn, svo það er ekkert pláss í mallanum fyrir meira

Annars vona ég að það rætist úr deginum, ég er nefnilega að fara í partý í kvöld og þar verður ýmislegt óleyfilegt á boðstólum, og mér skilst að það verði líka bjór í boði. Mér gengur nefnilega ágætlega í mínu eigin húsi, með minn eigin ísskáp, en þegar freistingunum er stillt upp beint fyrir framan nefið á mér er það dálítið snúnara. Kannski ég kaupi eina kók light og pakka af gajol og taki það með í nesti, vona að það dugi…

Ég er nefnilega dálítið slæm þegar kemur að því sem ég kalla “ósýnilegar kaloríur”. Það er sá rammvitlausi hugsunarháttur sem ég efast ekki um að margir sem á annað borð eiga við matarfíkn að stríða kannist við, þ.e.a.s. að það sé allt í lagi að borða óhóflega af sætindum eða einhverju öðru, ef enginn sér mann gera það. Mín verstu átköst hafa einmitt átt sér stað þegar enginn sér til, maður var dálítið að stunda það að fá sér nammi í lófann svo lítið bæri á, og snúa sér svo undan til að stinga því upp í sig. Ég gerði það líka iðulega, ef mér fannst ekki “við hæfi” að fá mér aftur á diskinn, að fara þá inn í eldhús eftir að það var búið að taka af borðinu, og ráðast á afgangana. Smá játning í gangi hérna .

 

Þegar ég set þetta svona niður í texta þá sé ég enn skýrar hvað þetta var í raun fáránlegt! Bottom lænið, sem ég þarf að berja inn í hausinn á mér, er þetta: Kaloríur eru fitandi, sama þótt enginn viti af því að maður hafi innbyrt þær. Þannig að ég ætla að reyna að hætta að ljúga að sjálfri mér og öðrum, taka ákvörðun og standa við hana. Í dag ætla ég ekki að borða sætindi, né drekka áfengi. Þetta snýst ekki um að “vona að dagurinn gangi vel”. Þetta er í mínum höndum, og ég ætla að standa mig. Ég get, ég vil og ég SKAL!

 

(P.S. Stuðningsrík comment samt vel þegin ) 

Dagur 2 – so far so good…

Ágætis dagur. Smá sykurþörf, en bætti hana upp með miklum kanil út á ljúffengan soja latte! Kanill hefur alveg bjargað mér frá sykurpúkanum oftar en einu sinni. Fyrir ykkur sem vitið það ekki stemmir kanill nefnilega blóðsykurinn og slær á sykurþörfina. Annað hot tip: Ef þið viljið fá ykkur góðan og ódýran mánudagsfisk mæli ég með þessari uppskrift:Takið eins mörg ýsuflök og þið þurfið. Saxið gróft niður ca 1 hvítlauksgeira og samsvarandi magn af engifer fyrir hvert flak og stráið yfir. Setjið svo salt og dill eftir smekk og vefjið flökin inn í álpappír, eða setjið þau í eldfast mót. Bakist við c.a 170 gráður í 15-20 mínútur, eða þar til flökin eru elduð í gegn.Blandið soðinu sem situr eftir í álpappírnum saman við 0,5 dl af sýrðum rjóma eða jógúrt og 1-3 tsk af majónesi (eftir smekk og hvað þið eigið mikið eftir af fituskammtinum ykkar). Notið blönduna sem sósu með fiskinum. Best með soðnu grænmeti, en einnig er hægt að baka sellerírót með fiskinum ef þið viljið. Voila! Vona að öllum sé að ganga vel P.S. Sorrý hvað þetta er í óþægilegri uppsetningu, veit einhver hvernig maður gerir línubil á wordpress?

Dagur 1 – Enn á ný

 Nú er ég mætt aftur, bloggaði áður undir nafninu taka3, en núna er þetta víst tæknilega taka fjögur, ojæja Ég er alkomin frá Spáni, tók smá lit, lærði spænsku, hitti fullt af frábæru fólki, lærði að búa til reyksápukúlur og drakk allt of mikið rauðvín og bjór… en nú er það bara beint aftur á beinu brautina…                                                            Fór í vigtun í gær og fund hjá Kristínu. Vigtin var ekki eins slæm og ég hélt, þyngdist um 4,4 kíló úti og yfir jólin, en ég var hálft í hvoru búin að búast við að vera búin að bæta á mig öllum kílóunum aftur frá því síðast. 84,5 sagði vigtin í gær, og ég ætla ekki að verða þyngri!                                                                              Ég ætla að miða við vigtina þegar ég byrjaði síðast og samkvæmt því er ég búin að léttast um 4,2 kíló síðan ég var sem þyngst. Ég veit að ég hef sagt þetta oftar en einu sinni og oftar en tvisvar, en vá hvað það er mikill hugur í mér. Ég er líka búin að bæta við smá auka kvatningu, og þar ber helst að nefna forláta dagatal sem hangir á hurðinni og ég lími gullstjörnu á fyrir hvern fullkominn dag. Það var óneitanlega góð tilfinning að líma skínandi stjörnu á daginn í dag, mæli eindregið með þessu